ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਸਾਹਿਬ
Hukamnama Sahib
Tuesday, 27 July 2010
ਮੰਗਲਵਾਰ, ੧੨ ਸਾਵਣ (ਸੰਮਤ ੫੪੨ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ)
Ang 656 · Raag Sorath · Bhagat Kabeer Ji
ਗੁਰਮੁਖੀ (Gurmukhi)
ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ॥
raag soraTh ||
ਭੂਖੇ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥
bhookhe bhagat na keejai ||
ਯਹ ਮਾਲਾ ਅਪਨੀ ਲੀਜੈ ॥
yeh maalaa apanee leejai ||
ਹਉ ਮਾਂਗਉ ਸੰਤਨ ਰੇਨਾ ॥
hau maa(n)gau sa(n)tan renaa ||
ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕਾ ਦੇਨਾ ॥੧॥
mai naahee kisee kaa dhenaa ||1||
ਮਾਧੋ ਕੈਸੀ ਬਨੈ ਤੁਮ ਸੰਗੇ ॥
maadho kaisee banai tum sa(n)ge ||
ਆਪਿ ਨ ਦੇਹੁ ਤ ਲੇਵਉ ਮੰਗੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
aap na dheh ta levau ma(n)ge || rahaau ||
ਦੁਇ ਸੇਰ ਮਾਂਗਉ ਚੂਨਾ ॥
dhui ser maa(n)gau choonaa ||
ਪਾਉ ਘੀਉ ਸੰਗਿ ਲੂਨਾ ॥
paau gheeau sa(n)g loonaa ||
ਅਧ ਸੇਰੁ ਮਾਂਗਉ ਦਾਲੇ ॥
adh ser maa(n)gau dhaale ||
ਮੋ ਕਉ ਦੋਨਉ ਵਖਤ ਜਿਵਾਲੇ ॥੨॥
mo kau dhonau vakhat jivaale ||2||
ਖਾਟ ਮਾਂਗਉ ਚਉਪਾਈ ॥
khaaT maa(n)gau chaupaiee ||
ਸਿਰਹਾਨਾ ਅਵਰ ਤੁਲਾਈ ॥
sirahaanaa avar tulaiee ||
ਊਪਰ ਕਉ ਮਾਂਗਉ ਖੀਂਧਾ ॥
uoopar kau maa(n)gau khee(n)dhaa ||
ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੈ ਜਨੁ ਥਂੀਧਾ ॥੩॥
teree bhagat karai jan tha(n)eedhaa ||3||
ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਲਬੋ ॥
mai naahee keetaa labo ||
ਇਕੁ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਮੈ ਫਬੋ ॥
eik naau teraa mai fabo ||
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
keh kabeer man maaniaa ||
ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਹਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥੪॥੧੧॥
man maaniaa tau har jaaniaa ||4||11||
English Translation
Raag Sorat'h:
I am so hungry, I cannot perform devotional worship service.
Here, Lord, take back Your mala.
I beg for the dust of the feet of the Saints.
I do not owe anyone anything. ||1||
O Lord, how can I be with You?
If You do not give me Yourself, then I shall beg until I get You. ||Pause||
I ask for two kilos of flour,
and half a pound of ghee, and salt.
I ask for a pound of beans,
which I shall eat twice a day. ||2||
I ask for a cot, with four legs,
and a pillow and mattress.
I ask for a quilt to cover myself.
Your humble servant shall perform Your devotional worship service with love. ||3||
I have no greed;
Your Name is the only ornament I wish for.
Says Kabeer, my mind is pleased and appeased;
now that my mind is pleased and appeased, I have come to know the Lord. ||4||11||
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਆਖਿਆ (Punjabi Explanation)
ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ।
ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੋਟੀ ਵਲੋਂ ਹੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਤੀ ਵਿਖਾਵੇ ਦੀ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
(ਪ੍ਰਭੂ! ਇੱਕ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਵਲੋਂ ਬੇ-ਫ਼ਿਕਰ ਕਰ, ਦੂਜੇ) ਮੈਂ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਚਰਨ-ਧੂੜ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ,
ਤਾਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਮੁਥਾਜ ਨਾਹ ਹੋਵਾਂ ।੧
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੈਥੋਂ ਸ਼ਰਮ ਕੀਤਿਆਂ ਨਹੀਂ ਨਿਭ ਸਕਣੀ
ਸੋ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਪ ਨਾਹ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਮੰਗ ਕੇ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ ।ਰਹਾਉ
ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਸੇਰ ਆਟੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ,
ਇਕ ਪਾਉ ਘਿਉ ਤੇ ਕੁਝ ਲੂਣ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਅੱਧ ਸੇਰ ਦਾਲ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦੋਹਾਂ ਵੇਲਿਆਂ ਦੀ ਗੁਜ਼ਰਾਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ ।੨।
ਸਾਬਤ ਮੰਜੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ
ਸਿਰਾਣਾ ਤੇ ਤੁਲਾਈ ਭੀ
ਉਪਰ ਲੈਣ ਲਈ ਰਜ਼ਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ—ਬੱਸ!
ਫਿਰ ਤੇਰਾ ਭਗਤ (ਸਰੀਰਕ ਲੋੜਾਂ ਵਲੋਂ ਬੇ-ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਕੇ) ਤੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਭਿੱਜ ਕੇ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇਗਾ ।੩।
ਕਬੀਰ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ (ਮੰਗਣ ਵਿਚ) ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ,
ਕਉਂਕਿ (ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਾਂ ਸਰੀਰਕ ਨਿਰਬਾਹ-ਮਾਤ੍ਰ ਹਨ) ਅਸਲ ਵਿਚ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ
ਮੇਰਾ ਮਨ (ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਚ) ਪਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ
ਤੇ ਜਦੋਂ ਦਾ ਪਰਚਿਆ ਹੈ ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ (ਡੂੰਘੀ) ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ।੪।੧੧।
Source: BaniDB · Read Ang 656 in Sri Guru Granth Sahib Ji